Imperial Cleaning

Gratis online spelletjes voor jong en oud!

Hoewel het spel en zijn vervolgen redelijk verkocht werden, waren ze lang niet zo succesvol als de pc-versie.

Speel gratis online spelletjes op FunnyGames.nl

Hoedoe door: Bastienne Wentzel

Ik heb dan ook geen respect meer voor hem, omdat hij niet weg durft en er niet eens voor vecht voor haar of voor hemzelf maar gewoon op een leugens gebaseerde relatie verder gaat omdat dat het makkelijkste is niet kiezen. Ik heb er overigens ook geen respect voor dat hij vreemd ging, noch dat ik er aan mee deed-echter hij deed mij geloven dat zijn relatie al geheel stuk was en zijn liefde kapot en ik ging ervan uit dat hij dan ook echt zou stoppen… Nu ben ik kwaad, op hem maar nog meer op mijzelf, dat ik er ooit aan begonnen ben.

Het heeft niets gebracht dan verdriet aan drie of meer mensen, pijn en 3 verliezers. Ik wens mij dat ik hem nooit had ontmoet!! Nu, een maand nadat ik afscheid van hem nam denk ik nog elk uur aan hem, ben boos, verdrietig en mis hem!

Maar mijn boosheid en onbegrip overheersen. Ik ben blij dat ik niet degene meer ben die gevangen zit in de relatie zoals hij dat is. Ik heb maar een tip: Eerst afsluiten Had ik mij principe maar gevolgd dan was mij 9 maanden verdriet en ellende bespaard gebleven want ik hou oprecht waanzinnig van hem. Na 12 jaar relatie vertrok mijn partner. Plots was zijn gevoel gevoel onderdrukt door negativiteit, hij wou ruimte, vrijheid, op zoek naar zichzelf, … hij huurde een app om zich even terug te trekken uit de relatie om na te denken.

Ik vond de sleutel van zijn app aan de sleutelbos van zijn stagair van 18 jaar ze verschillen 25 jaar iemand waarvan ik vond dat ze tussen onze relatie zat, ze was al 2 jaar jobstudent. Twee jaar hebben ze conflicten gezocht om te kunnen zeggen dat ik ruzie maakte, en mij als oorzaak te zien van de scheiding maar niet zijn gedrag!

We hadden een goeie relatie, we waren als koppel een zeer goeie match, totdat zij kwam opdraven, hij zei dat hij vaderlijke gevoelens had voor haar en ik mijn gevoelens maar moest aan de kant zetten, ik zou wel zien dat er niets was!

De cadeaus naar haar bleven maar komen, tot hij haar overtuigde om bij hem te gaan werken, ze was niet duur en ze respecteren en waarderen elkaar.

Hij deelde met mij geen enkel vrij moment, weekend of vrije tijd want hij moest werken. We hebben beiden onze zaak die naast elkaar gelegen zijn verbouwd en ik heb hem financieel gesteund, en nu is zij de redding van zijn zaak, 18 jaar!

Met wat is die man bezig. Hij ziet ons Dochter uit mijn vorig huwelijk die hij kende van haar 3 jaar. Nu 15 jaar niet meer staan. Precies of we zijn er nooit geweest. Ik begrijp er niets van , kan je nu zomaar weglopen van iets dat goed was, vorig jaar in augustus sprak hij om met me te trouwen en in september had hij geen gevoel meer.

Het kwelt me iedere dag , ik mis mijn partner, ik mis onze momenten samen, … ik weet niet goed of hij een narcistische man is of gewoon een man in zijn midelife, maar normaal kan ik dit toch niet beschouwen. Ik ben een man van 30 jaar. Ik heb4 jaar in een relatie gezeten met een vriend. Dat komt omdat hij extreem jaloers was. In januari zijn we nog op uitstap geweest en dat was heerlijk.

Ik heb meermaals geprobeerd met tranen in mn ogen wat nu eigenlijk de oorzaak was van onze breuk. Ik heb tijd voor mezelf nodig zei hij. Een gebroken man Ik zag hem doodgraag e; het ergste is dat er geen aantoonbare reden is voor de breuk. Ik denk dat hij op een ander is nu en dazt vreet ook aan me Toch wens ik hem het beste in de toekomst want hou van hem.

Wij hadden alles 2 honden jack russels en een mooie woonboot. Maar op een middag vertelde hij dat we uit elkaar gingen. Ik wil niet meer dus jij zit ook in de exit fase. Heel veel problemen gehad met alles, het meest heeft het mij pijn gedaan dat de honden uit elkaar gehaald werden. En later blek dat hij deze Rex ook had weggegeven aan een ander. Dit doet gewoon pijn en heb het hondje nooit meer gezien. Verder veel toestanden gehad om de feiten boven water te krijgen.

Het hoeft niet meer, maar ik geloof erin dat iemand zelf eens een koekje van eigen deeg krijgt. Bedankt Jacob Zuydeweg voor de leuke jaren, maar de afsluiting is en blijft triest.

Ik heb een relatie gehad met een jongen voor 2 jaar en 2 maanden. Het was een hele heftige en moeilijke relatie, maar wel een die werkelijk alles in me naar boven haalde, en ik geloofde dat ik mijn partner voor mijn leven had gevonden. Toen ging het uit, en 4 dagen later had hij een nieuwe vriendin, tot op de dag van vandaag wil hij niet met me praten, me zien of aankijken. Dat ik me niet gebonden aan hem voel, en ik raak de hoop kwijt dat iemand me ooit zo kan laten voelen zoals hij dat deed.

Bijna 9 jaar samen… en nu is het over, voor haar was het op, ze kon niet meer met me verder, ik heb het hier zo enorm moeilijk mee, voel me eenzaam, alleen, verdrietig en wanhopig…. Mijn verhaal start 2,5 jaar geleden. Ik was de leuke vrijgezel in de groep die zich nooit zou kunnen binden. Totdat op een avondje stappen de vriend van mijn vriendin en zijn broer opdoken. Het koppeltje hadden een leuk weerzien en wij raakten aan de praat. Ik had nooit verwacht dat het zou goed met iemand zou klikken.

We wisselende nummers uit en het monde uit in een relatie. We deelden de mooie en moeilijke momenten. Voor mij hadden we elkaar echt gevonden en maakten plannen voor te gaan samenwonen. Dikke 2 maand geleden barste opeens de bom. Hij kwam mij opzoeken na het werk en vertelde dat hij niet meer verder wou. Hij twijfelde aan ons en zijn liefde voor mij. Hij zette er een punt achter. Een week later kwam hij mij oppikken om te gaan eten maar achteraf vertelde hij dat hij nog altijd twijfelde.

Hij verbrak alle contact. Weer klikte het als vroeger en toch zei hij dat hij niet meer dezelfde gevoelens had voor mij. Een slag in het gezicht was dat. Nu hebben we af en toe nog contact maar ik mis hem enorm. Ik heb het er erg moeilijk mee dat ik niet meer bij hem terecht kan om lief en leed mee te delen.

Ik zou alles geven om wat we hadden terug te krijgen. Jullie verhalen doen mij beseffen dat ik zeker niet de enige ben die hier door moet. Dat is toch een kleine troost. Hoi, Ik ging een jaar lang met me ex.. Begin was altijd goed tot de laatste maanden kwamen veel problemen en ruzies en hij reageerde alles op me af terwijl ik altijd voor hem klaar stond.. Heb uiteindelijk me best gedaan om hem te vergeten en verder te gaan met me leven want hij kreeg steeds het gevoel dat ik achter hem aan ging terwijl er zat me gewoon te veel dwars en Wou het met hem uitpraten maar hij wilde niets met me te maken hebben ging vechten tegen me gevoelens en heb hem met rust gelaten nu zijn wij bijna 8 maanden uit elkaar en krijg hem nog steeds niet uit me kop tot laats had ik een leerzame filmpje gezien en had besloten om het hem ook te mailen paar uren later kreeg ik terug dat hij het een goed filmpje vond en zei ie er bij dat hij mij heel erg mist en nog steeds van me houd!

Ik weet nu niet wat ik moet doen. Halo ik ben dave maar noem mij maar daveke wand zoo voel ik mij ik heb de vrouw uit mijn leven verloren zo en 9maande trug aan hen rijkere man met ne dik bmw ik zelf ben ales kwijt zij is aan de over kant van de straat gaan woone bij haar groot vader tot het huis verkocht is ik verdien nik aan het huis dat is voor debank maar kan ni vechte voor mijn rechte ik zie haar nog dood graagik heb ook gezien dat hij blijft slappen bij haar dan breek ik in twee hij is het sukseveraal ales wat die doet word goud ploft van zelf verstouwen en weet alesover rechte ik ben ne dome trucker voel mij zoo dom heb niet meer wouw fakter en bevries of huil als ze in mijn beurt is ik denk dat ik gek word zit in ne tunnel en het hijnde is de afgrond en voel mij zoo dom als ne ezel pppfffff help ik word gek echt zot.

Ik had een relatie van ongeveer 10 maanden, toen ik er achter kwam dat hij op een datingsite zat en met vrouwen aan het mailen was etc, hij raakte mij al heel lang niet meer aan en ben zoooo intens verdrietig.

Jouw prachtige blik en jouw uitstraling waren zo bijzonder! Ik moest wel verliefd worden! En dat werd ik ook. Geweldige avonden en middag met je gehad maar je zei uiteindelijk dat je toch geen gevoelens voor mij had en nu hebben we geen contact meer… Ik heb het er wel moeilijk mee gehad en nog steeds.

Hoewel we elkaar nog maar zo kort kenden, had je me toch heel diep geraakt. Jammer dat we niet meer tijd samen hebben gehad. Ben blij dat ik de eer heb gehad om tijd met je door te brengen. Mijn ex heeft mij n half jaar geleden verlaten in die tijd is ze ook nog verliefd geworden om mijn inmiddels ex werknemer… Dit alles doet mij zon zeer omdat er ook nog 4 kinderen zijn betrokken.

Ik heb zo hard gevochten om dit allemaal te voorkomen. Ik ben er nog steeds kapot van en ik mis haar nog enorm. Hallo, maandag had mijn vriendje het uitgemaakt.

Op dinsdag vroeg hij me weer, ik zei ja. Woensdag maakte hij het uit en zei, ik voel niks meer voor jee.. Heeft iemand tips om hem te vergeten of hoe ik er overheen kan komen ik zie hem elke dag op school groetjes, Anoniempjee. Ik had 4 maanden met een geweldige meid we stonden altijd voor elkaar klaar tot ze het uit maakt voor een ander toevallig kende ik hem! Ze zei dat ze in de war was en dat ze spijt had, ik gaf der een kans omdat ik zoveel nog van der hield, het bleek achteraf alleen maar.

Zodat ze een vriendje had het ging niet om mij maar om het idee, het is nu 3 maanden geleden en me hart is nog steets gebroken ik voel me naar de klote en ik weet het niet meer, iemand tip waar ik ook iets aan hem, thanks Alvast groetjes simon jaar. Gedumpt na 3,5 jaar omdat zijn ex niet toeliet dat hij mij had en hij daardoor zijn zoontje niet mocht zien wat zoveel spanningen opleverde dat hij voor zichzelf koos. Met als gevolg dat mijn zoontje niet van hem zijn stiefpapa kwijt is en die ook geen contact meer wilt en alleen voor zijn eigen vlees en bloed kiest.

De relatie ging bijzonder goed. Het probleem was echter dat haar ouders me niet wouden ontmoeten omwille van hun aversie voor de politieke partij waar ik werkzaam voor ben. Indien de relatie niet zou worden stopgezet, diende ze te breken met haar familie. Een prijs die ze niet wou betalen. Achteraf stuurde ze dan nog berichtjes dat ze me mist, wat enkel zout in de open wonde was. Dag allemaal, ook mijn relatie is al een langere tijd uit..

Ik hield van mijn vriendin en we hadden een leuke tijd samen. Tot op een gegeven moment zij het niet meer zag zitten.. Ze heeft een moeilijke jeugd achter de rug en haar familie steunde onze relatie ook niet, dit maakte het allemaal erg moeilijk voor haar. Ze maakte het uit met mij en dit brak mijn hart.. Ze zei dat ze tijd voor zichzelf nodig had om alles op een rijtje te krijgen en dit snapte ik wel, gezien haar persoonlijk situatie..

Wat ik echter niet snapte en wat mij nog meer pijn deed was dat ze binnen een maand alweer iemand anders gevonden had. Ik was kwaad, en nog steeds! Hoe kon ze dit doen.. Het voelde als een steek in mijn rug. De afgelopen vier maanden besef ik pas voel veel ik van haar hield.. Aan de ene kant zou ik haar weer terug willen.. Enkele mdn geleden leer ik in mijn ogen de man van mijn leven kennen. Ik woonde pas in een sociaal appartement en hij moest verhuizen dus na 2 weken kwam hij bij me wonen.

Enkele weken later begint hij me te overtuigen om groter te gaan wonen. Na veel nadenken en veel raad te vragen bij andere waag ik de stap. Ik zeg mijn sociaal appartement op en we verhuizen naar iets groter dat we particulier huren.

Na de verhuis vertrek ik een enkele dagen met mijn zoon op vakantie. Krijg ik daar een sms met de melding d. Krijg ik daar een sms met de melding dat het uit is: Ik voel me zo een stom dom blondje!!! Mijn vertrouwen in iedereen is compleet weg! Ik had een prachtrelatie. Serieus alles ging goed, mijn vriendin vond dit ook. Maar dit was meer als een grapje bedoelt, maar had alleen verkeerde timing..

We hadden bijna 1. Stop nu eens met denken dat het aan jou ligt, het ligt aan mij niet aan jou. IK wil vrijheid, ik ben nu een student en wil niet gebonden zijn.. Alles ging goed ik ben geen hinder? Nee ze maakte het toch uit. Er is nog geen dag voorbij gegaan waarbij ik niet aan haar dacht, lig nog nachten wakker te denkend aan haar.

Alleen ze mist mij totaal niet wat het alleen nog maar pijnlijker maakt.. Ik heb pas een relatie van 5 maand achter de rug. Ik was bij mn vriendin in gaan wonen en toen kregen we pas een relatie. Nu woon ik nog steeds bij haar en dat is ontzettend moeilijk.

Door financiele probs kan ik niet alleen gaan wonen. Ik mis haar verschrikkelijk ook al is ze iedere dag dicht bij me. Zij voelt zich hetzelfste maar een relatie voor ons zit er niet in. Er is teveel ruzie omdat ze nog al jaloers is. Daarom deed ik dingen achter haar rug geen erge dingen gewoon smsn naar mn beste vriend, daarvan werd ze super boos.

Ik zie haar nog altijd graag en zal haar altijd graag blijven zien. Eerst houden ze van je en dan steken ze je super diep. Liefde is echt raar. Ben op mijn 35e mijn eerste grote liefde tegen gekomen waar ik 5 maanden iets mee heb gehad. Al bleef de relatie oppervlakkig ergens, toch voelde hij heel erg vertrouwd, dichtbij en wilde ik alles doen om hem gelukkig te maken.

Enorm vuur in mijn hart was voelbaar. Vooral dat vuur is nadat het uitging blijven hangen. Ik was obsessief met hem bezig en probeerde via fotootjes op de app, op facebook etc. Toen ineens belde hij; inmiddels wist ik ook doordat we nog contact hadden dat hij in een nieuwe relatie zat waar hij zich niet goed bij voelde.

Hij miste mij zei hij; ik gaf hem rust en hij voelde zich bij mij vertrouwd. Dit voelde als een bewijs dat de gevoelens wederzijds waren. De relatie ging over en wij probeerden te kijken wat we er nog uit konden halen. Dit werd steeds pijnlijker; ik zat ook met pijn, gevoelens van afwijzing. Je wil je zus en zo gedragen, maar alles pakte pijnlijk en anders uit. Nu hebben we de stekkers eruit getrokken. Ik ben echt ziek ervan. Ik mis hem, ik mis mijn doel in het leven.

Ik ben bang dat ik nooit meer dat vuur in mijn hart, dat vertrouwde gevoel wat ik bij hem had; dat ik dat nooit meer kan terugvinden bij iemand. Ik krijg het gewoonweg niet verwerkt: Hopelijk kan iemand mij iets zeggen waardoor ik weet dat er of hoop zit of juist dat ik op een ander been word gezet.

Na een relatie van 18 jaar heeft mijn vriendin onlangs te kennen gegeven dat ze niet meer van mij houd en bij mij weg wilt. We hebben samen een mooie dochter van 14 jaar, Een reden van onze breuk is mijn loyaliteit als partner en omdat ze een tweede kindje wilde en ik zelf was daar onzeker over.

Nu wil ik dat wel en nu zegt ze dat het telaat is. Mijn verdriet is intens en ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen. We wisten dit beiden al in het begin maar we volgden onze gevoelens en onderdrukten ons verstand.

Dit zal ik nooit meer doen. Afstand nemen van elkaar terwijl je elkaar zo graag ziet is gewoon om zot te komen, ik ben terug bij men moeder ingetrokken, ben 26jaar, vind ik niet zo tof maar mijn moeder is iemand die ik kan vertrouwen dus ben ik veilig en hij is in het appartement gebleven, hij is nu veel weg naar een andere stad waardoor ik zeker ben dat ik hem niet zal tegenkomen, wat me eerder verdrietig en onrustig maakt in plaats van gerust.

Ik mis hem van smorgens tot laat in de nacht want ik kan niet goed slapen zonder hem naast mij, en de dag doorbrengen met het gedacht dat ik hem niet zal zien is enkel maar een last. Ik hou heel veel van hem en zal altijd van hem houden, er is niemand als hij. Ik ben soms bang dat ik in een depressie zou geraken maar dan concentreer ik mij op mijn werk en op mijn moeder die zo blij is dat ik terug thuis woon na dat ze een 1,5jaar alleen heeft doorgebracht doordat mijn vader na 30jaar huwelijk weg was met een andere vrouw dit was mijn verhaal, het pijnlijkste wat ik tot nu toe heb meegemaakt in mijn leven, en geloof me heb al veel meegemaakt.

Maar een band van liefde die word verbroken door relatiebreuk, de dood, familie,…is het pijnlijkste die er bestaat. Ik hoop dat elk zijn pad vind, inclusief mij. Nog een goeie nacht. Na 5 jaar de breuk , omdat hij n kind bij n ander heeft verwekt , ik het wilde vergeven maar het niet kon loslaten. Met dat gedrag kon hij niet meer leven ….. De liefde was uniek.

Ik en mijn ex zijn nu bijna 3 maand uiteen. Ik heb het eerst gedaan gemaakt en na 2 weken is mijn besef gekomen dat ik fout was. Heb alles gedaan om haar terug te krijgen. Maar helaas heeft zij nee gezegd. Heb dan een wanhoopsdaad gedaan. Zij weet wat ik het geprobeerd heb en ze wil mij niet meer horen of zien. Wat kan ik doen om terug contact te krijgen met haar en mss terug als vrienden? Door het leven te gaan en mss een nieuwe kans op een relatie. Ik ontmoette M op een bedrijfsfeest van ons, en het was eigenlijk meteen liefde op het eerste gezicht voor ons beiden waarom was ik zo gek op michelle??

Ze leek werkelijk alles te hebben wat ik miste bij mijn ex, en voor haar andersom vond ze in mij alles wat ze in haar ex miste…. Vooral liefde, aandacht, zelfde doelen in het leven, en iemand die ongelofelijk lief voor haar was.

We waren toen allebei nog in een relatie, zij met haar ex… En ik met mijn ex.. Ik ben toen de 1e keer naar haar huis gegaan met de auto, op een zaterdag weet ik nog. Kijk wat is de kans dat 2 mensen in een relatie het uitmaken voor elkaar de ene 4,5jaar en de ander 2,5 jaar , om vervolgens met iemand die je eigenlijk alleen van de app kent en een dagje bedrijfsfeest samen te gaan.

We hebben werkelijk over bepaalde dingen gesproken waar je nog niet met iemand over praat met wie je al getrouwd en alles bent. Toen begon ik na een paar werken moe te worden, en ik merkte dat ik gewoon super gestressed was.. Ik merkte ook dat ik tegen michelle kort werd, en mezelf gewoon niet helemaal was. Ik probeerde haar zoveel mogelijk liefde te geven, maar t voelde gewoon niet goed. Tot ze mij vorige week woensdag opbelde met de mededeling dat het haar allemaal teveel geworden was zoals het ging.

Mijn wereld stortte in, en ik was verblind door de liefde en door mijn stemming dat ik dit niet heb zien aankomen.

Ik ben afgelopen maandag naar een maatschappelijk werkster geweest, en er volgen nog een paar keren. Er schijnen gewoon een hoop onverwerkte dingen van vroeger in mijn hoofd te zitten, en de breuk met mn ex, en meteen voor een nieuwe liefde gaan bleek gewoon teveel van het goede denk ik.

Achteraf lijkt alles gewoon veelste snel gegaan voor ons beiden, we moesten het hebben van de weekenden, want de afstand is te groot om zo even heen en weer te rijden…. Zij miste het stappen met haar vriendinnen ze is 21 , en miste de echte ik denk ik. Nu ben ik dus bezig mezelf weer helemaal op de rit te krijgen, maar ik mis haar zo verschrikkelijk erg dat ik haar gisteren ge-apped heb dat ik hoop dat we tzt onze relatie een 2e kans kunnen geven.

Het liefst zou ik haar dagelijks appen of bellen, en vertellen hoe onvoorwaardelijk veel ik van haar houdt… Maar ik weet niet of het wijs is, misschien kom ik dan nogal wanhopig over….

Iemand een idee wat ik hiermee moet??? Ik heb deze man ontmoet klikte meteen we waren zo verliefden ik alles opgeven om samen te gaan wonen Na 4 mnden samen wonen wou hij niet meer,maar hij kan me niet precies uitleggen waarom elke keer zegt hij iets anders maar ik hou zoveel van hem,elke dag texten we wel,maar ik wil hem terug,wat moet ik doen om hem weer terug te winnen help me a.

Ik weet wel dat hij mij nog graag ziet maar dan doe je toch zo niet. Ik was zijn beste vriendin, we hebben top tijden gehad. Zijn beste reis ooit was met mij. Ik ben zi kwaad, ik weet niet meer wat ik moet doen. Het is bijna een halfjaar uit tussen mijn ex en ik. Elke dag denk ik aan haar en ik kan haar nog steeds niet missen. De relatie heeft bijna 5 jaar geduurd en we woonde 2 jaar samen.

Ik heb heel veel tijd nodig gehad en heb mezelf nooit echt kunnen geven aan haar. Ik had moeite met het uitten van mijn gevoelens omdat ik stuk zat met mezelf en dit misschien op haar af reageerde in negatieve energie. De aandacht die zij nodig had kreeg ze van mij niet ookal was ze zo gek op mij. Ze heeft een ander en het doet mij verschrikkelijk veel pijn omdat juist nu ik onze relatie kan laten werken en dat we dezelfde dromen hebben over de toekomst. Ik heb geprobeerd haar terug te krijgen door mezelf eindelijk te uitten, en na heel veel samen huilen en van elkaar houden heeft ze ervoor gekozen met haar nieuwe relatie door te gaan.

Ik weet niet meer wat ik met mezelf aan moet. Omdat ik weet dat ze nog steeds van me houd, en ik weet niet hoe ik nog meer duidelijk kan maken dat ik echt veranderd ben en haar wel de aandacht kan geven die ze zo verdiend. Ik ben verschrikkelijk gek op haar. Mijn besef is een mooi iets en tegelijk maakt het mij kapot. Ik wil niets liever dan haar terug en samen onze dromen achterna gaan. Hallo ik ben Wesley, ik had een relatie van 6 jaar en zo op de 1 of andere dag had ze me verlaten omdat der gevoel verdwenen was.

Zo heb ik dus een maand lang geleden en geen contact gezocht. Naarmate die tijd kwam ze zelf na me toe en kreeg ik een sms dat ze bij mij weer wilde zijn, tot ze zelf een plekje zou hebben zei ze. Tot nu toe zijn we vrienden en logeert ze soms bij me, niet samen in 1 bed.

Het gaat nog moeizaam en hoe goed en aardig en lief ik soms doe, het is het bij haar soms nog zeuren enz.

Ook wel goeie momenten gehad, soms kennen lachen en groeien. Na wat ruimte geven wel iets meer na mekaar toe, aanrakingen is toegestaan weer. Soms word ik dan wel verkeerd begrepen en zeg ik dat ook. Weet wel dat ze met personen omgaat die eigenlijk niet te vertrouwen zijn, liepen tijdens onze breuk te stoken. Ze weet het zelf ook en toch gaat ze nog mee om. Komt denk omdat ze niet bij veel mensen terecht ken verder.

Ik zie het maar als ruimte geven en dat onze band dan weer sterker wordt. Dingen samen doen zit er niet echt in. Soms krijg ik wel de indruk dat ze iets wil, maar ze ontkent het en wil niks. Ze zegt dat ik niet moet hopen, dat is iets dat ik niet doe maar opgeven doe ik ook niet. Zelf ben ik nu aan sporten soms, verder werk ik wel weer, ben ik wel lekkr bezig.

Maar heb dagen dat het kwa werk rustig is en dan is best lastig om me bezig te houden. Vrienden en familie wonen in andere provincie, merendeels wel alleen op moment. Ik baal wel van maarja, ik red het wel das probleem niet. Ik zit alleen te denken hoe ik der emotionele kant weer ken raken en de vlam weer ken laten branden. De vlam is er wel alleen is ze nog voorzichtig. Ze weet dat ik er terug wil. Ik laat zo min mogelijk wel horen, begrijp daaruit dat gevoel van missen bij der moet komen enz.

Gaf aan dat ik der begreep en beter luister nu naar der. Alleen door de mensen om der heen kom ik soms niet ertussen en word ik buitengesloten om ook maar iets te doen samen. En als ze hier is dan zit ze merendeels op de mobile te kletsen met de vriendin die ik niet vertrouw en vrienden. Zodoende denk ik van dan heb liever dat je daar zit. Als dat zo blijft, de interesse is soms dan ook ver te zoeken.

Vind ik allemaal raar als je 6 jaar samen alles deed en woonde en een kind wilde en huwelijk aangingen. Naar niks meer en zo aan de kant gezet worden zonder ook maar enige interese enz. Ik wil der wel terug maar niet op deze manier als het gedrag zo blijft. Zo ene moment heel lief en leuk doen en andere mometen poef, ben er wel maar geen zin om te kletsen met je of wat dan ook.

Hoezo wispelturig dan, ik ben dus hard aan denken dat ze dan maar beter gewoon een ander plekje moet gaan zoeken voor der spullen en slaapplek maar. Mee eens of niet. Liever niet, want ben gek op der maar door dat ze zo doet begin ik wel een hekel te krijgen aan der.

En waarom ze doet gewoon, leven draait om die mobiel en social media. Even serieus man pfff, zo was ze nooit. Das nou het gekke, ze wil geen verplichtingen en verantwoording.

Weggaan wanneer ze wil, doen en laten, opstandig enz. Zo komt het over, daar word ik door dus voor aan de kant gezet om lekker te doen en laten wat je wilt. Hoe lang ze dat vol denkt te houden weet ik niet, maar me huis staat te koop tot verkocht is heb ze tijd om terug te komen of ik ben weg voorgoed. Dat doet pijn maar ik zie geen andere optie. Ik heb in de tijd wel een leuke mooie vrouw ontmoet en de klik is er wel alleen zitten we beide nog met verwerking en of we ex terug nemen namelijk.

Enig idee wat ik nou met me ex zou moeten doen? Ze woont wel bij me, logeert soms bij me, komt en gaat wanneer ze wil. Huisdieren zijn ineens mijn verantwoording merendeels, zei wel dat ze maar voor zorgt dat ze hier dagelijks voor komt.

Dan momenten dat ze interese toont en dan ineens ken ik weer uitzoeken en ben ik niet belangrijk meer. Gevoel bij mij wordt wel minder daardoor merk ik gewoon door der gedrag. Nu ik dit zo neerzet heb ik me antwoord denk al.

Hoewel ik soms nog pijn heb, het missen van alles wat we hadden. En toch weet ik denk al wat er gaat gebeuren, geef niet op maar denk dat ik straks voorgoed weg ben. Uit der leven, nu ik dit zo neerzet. Nu zien we elkaar wel maar dat zal dan blijkbaar niet lang meer duren. Das moeilijkste omdat ze we een toekomst hadden en gelukkig waren en dat er een plek in me hart blijft voor der.

En er nooit meer zien dat vind ik het moeilijkste nog. Want ik heb het gevoel dat dat gaat gebeuren na de verkoop van me huis en ze heeft nog geen beslissing genomen. Voor mij is de pijn moeilijk, maar weet wel dat ik er weer wat voor goeds terug voor ken krijgen en mooier want degene die ik heb ontmoet. Zodra ik die zie voel ik me al beter.

Gaf zelf aan er komt vanzelf wel iemand op je pad en ik denk dus dat ze zichzelf bedoelt, hoewel we nog geen nummers hebben uitgewisseld en ze druk leven heb. Want werken en kind verzorgen is best druk denk ik. Wel via een messenger contact en stuur ik soms een bericht en krijg altijd antwoord.

Wanneer maak ik me niet druk om want reactie komt altijd. Elkaar zien is soms in het weekend op een plek, dat loopt altijd goed zodra we elkaar zien, elke keer beter en beter.

Als iemand nog advies en tips heb hoe ik verder moet met ex of nieuwe vriendin hoor ik graag. In een opwelling heeft hij het uitgemaakt. Mijn verhaal ligt ook anders: Tijdens een business trip enkele weken geleden, heeft hij me gekust en ik heb hem niet tegenhouden…. We zijn allebei getrouwd. Het is niet bij kussen gebleven, we zijn ook naar bed geweest.

Dit is me nog nooit overkomen, ik kon het gewoon niet tegenhouden, ik leek wel op een andere planeet te vertoeven…. Een week nadat dit gebeurde hebben we er samen over gepraat: Hij had een moeilijke tijd thuis, was gestresseerd en moe en ik was er voor hem op het juiste moment zei hij.

Hij had geen spijt van wat er gebeurd was, want het voelde goed aan op dat moment. Ik heb er ook geen spijt van want je kan de klok toch niet terug draaien…. Ik sta nu elke dag op met die hartpijn en ga er mee slapen…het is een zware last om te dragen, we zien mekaar ook elke dag en moeten ook samen werken. We hebben wel beslist om vrienden te blijven, we zouden het allebei erg vinden mochten we geen vrienden meer zijn.

Ik blijf met een wrang gevoel zitten: Ik heb hem ook gezegd dat het leven geen constante is: Na 3,5 jaar is mijn relatie opeens over. Hij houdt nog van me maar kan niet meer tegen het reizen en het elkaar niet vaak zien we wonen nogal ver uit mekaar. Typische is dat hij ineens deze gevoelens heeft nadat hij uit zijn schuldsanering is gekomen. Ik heb hem in die 3,5 jaar niet allen geestelijk maar ook financieel gesteund en nu ineens ben ik niet meer goed genoeg.

We hadden zelfs plannen om samen te gaan wonen en ineens, poef, is dat van de baan…. Voel me gebruikt en intens verdrietig want ik hou ontzettend veel van hem en heb hem ook met alle liefde in zijn moeilijke periode ondersteund maar vind dat ik dit niet verdiend heb….. Ik ben Bert en heb vijf jaar een relatie met een man gehad.

We hebben een heel leuk tijd gehad en waren echt maatjes. Door allerlei familie omstandigheden en invloeden van buitenaf raakte onze relatie bekoeld en werd het steeds moeilijker om nog energie in mijn relatie te steken. Uiteindelijk leefde we langs mekaar heen totdat mijn vriend mij vertelde dat ie een ander heeft ontmoet die hij wel heel erg leuk vond. Ik kreeg de klap recht in mijn ziel en gezicht terwijl ik wist dat ik mede veroorzaker was van de mislukte relatie.

Nu komen de gevoelens van gemis en en nog steeds houden van naar boven.. Wil hem terug maar ik weet dat dat niet gaat lukken. Voel me een sukkel dat ik niet meer energie in hem heb gestoken en voel me schuldig. Waarom ga je meer van iemand houden en iemand op een voetstuk plaatsen wanneer je deze persoon kwijtraakt. Weet het ff niet.. Ik heb een relatie van 3 jaar en 1 maand nu.

We waren op het punt om een stap verder te gaan, namelijk verloven. Maar mijn vader was het er absoluut niet mee eens. Mijn inmiddels ex vriend is toen alsnog langsgekomen met zijn moeder, maar mijn vader liet duidelijk merken dat hij het niet zag zitten. Hierdoor voelt mijn ex zich niet meer welkom en dat geldt ook voor zijn ouders. Hij heeft geprobeerd zijn ouders over te halen, maar tevergeefs. Het probleem is nu dus dat beide families het er niet mee eens zijn en wij kunnen beide absoluut geen afstand doen van onze families.

Hij stelde dus voor om een punt te zetten achter onze relatie, ik heb geprobeerd om het te accepteren, maar tevergeefs. Hij is nog steeds erg lief voor me en vertelt me dat hij van me houdt en me zo min mogelijk pijn wil doen. Hij zegt ook dat ik geen hoop meer mag hebben, puur om mij te beschermen. Maar ik kan het gewoon niet accepteren, ik kan ben er helemaal kapot van en hij ook.

Ik probeer steeds een uitweg te vinden, maar weet dondersgoed dat er geen uitweg is. Doe ik mezelf alleen maar nog meer pijn zo, moet ik het gewoon accepteren en verder gaan denk ik dan? En dan komen de emoties weer om de hoek kijken, ik kan niet verder zonder hem in mijn leven.

Mijn ex en ik zijn al ruim 2jaar uit elkaar en ik heb vrij snel een andere relatie gekregenmet deze lieve man ben ik nu nog samen en we hebben zelfs twee kindjes samen van 1jaar en een van 1week en ik ben echt dolgelukkig meg mijn nieuwe gezin maar toch betrap ik mezelf er vaak op dat mijn ex nog door mijn hoofd spookt hoe kom ik hier van af of wat moet ikk doen om hem echt uit mijn hoofd te zetten?

Mvg een verwarde moeder. Mijn relatie was kort 5 maanden zo een beetje. Ik weet nog steeds niet wat ik er van moet denken. We zagen elkaar elke dag werkvloer enz. Hij gaf ook het gevoel dat ie serieus was en samen verder wilde, hij zij ook van ik ben blij met jou, wie had het verwacht dat jij en ik samen zouden zijn, dus ja ik dacht we zitten wel goed samen.

Tot aan 2 weken geleden toen hij een app stuurde we kunnen maar beter stoppen, niet eens het lef hebben om het per telefoon of in me gezicht te zeggen. Ik werd boos op hem enz. Vorige week nog een sms gestuurd want hij heeft me ook meteen verwijderd van de app die dag held klootzak Ik wilde weten waarom!!

Heb er na nog wat gestuurd dat ik hem niet kwijt wilde enz. Snap niet dat iemand zo koud kill kan zijn, en niets meer van zich eigen laat horen. Nadat ik dat haar had duidelijk gemaakt was ze nog steeds zeker van haar besluit. Ik ben er natuurlijk kapot van en wil haar terug. Afgelopen vrijdagavond zei ze dat ze me terug wil en dat ze me mist maar dat ze niet durft vanwege het gezeik wat ze dan van wat vrienden zou krijgen die vrienden mogen mij niet en maken me zwart door allemaal verhalen te vertellen die niet waar zijn.

Nu heeft ze vandaag gezegd dat het misschien handiger is als we elkaar even niet spreken maar ik ben bang dat ze het fijner vind zonder mij en me dus niet meer spreekt daarna. Mijn vriend heeft het eergisteren uitgemaakt na 2 jaar samen te zijn geweest. Wat hebben wij veel meegemaakt in die tijd. Afgelopen maand waren helemaal niet te doen. Zijn vader verloren, 2 weken later mijn oma, en nog geen week later maakt hij het uit met mij.

Onze relatie heeft iedereen die ons kende altijd met volle vertrouwen in geloofd. Ik dacht echt dat hij diegene was die mijn leven vooraltijd zo mooi kon laten houden. Hij heeft, en ik heb zijn, leven zo intens mooi gemaakt en gehouden, ook al ging alles kut. Ik was er altijd voor hem wanneer hij mij nodig had. We deelden alles en deden ook bijna alles samen. Hoe kut het ook ging, als wij samen waren was alles goed en fijn. Ik heb een eerdere relatie gehad, en daarom kan ik me zo goed beseffen dat wat wij samen hadden, zo bijzonder was.

Wij straalden samen een bron van liefde uit. En zo heeft het altijd gevoeld. Nu hij gaat studeren vanaf september aan de andere kant van Nederland, is hij erg met zijn toekomst bezig. Nu wil hij geen verplichtingen hebben om in het weekend terug te moeten komen omdat ik daar natuurlijk nog wel woon..

Maar, daar is samen toch een weg in te vinden lijkt me? Al zijn gevoelens en gedachtes staan op de kop. Door alles wat hij de laatste maand heeft meegemaakt. Daar ben ik nog steeds van overtuigd. Hij weet niet hoe hij alles moet oplossen. En dan kiest hij voor de makkelijkste weg. Maar hoe kun je zo iets moois, wat altijd zo mooi was, waar je altijd samen achter gestaan hebt, zo maar weg gooien?

Zoveel mensen zoeken naar de liefde, en zelfs als ze denken het gevonden te hebben, is dat nog niet eens echt zo. Ik sta niet achter zijn keuze.. Hij was mijn maatje, mijn grote liefde, waar ik alles mee deed.

Ik zou nooit van iemand kunnen houden of om iemand kunnen geven zoals ik deed bij hem. Hij is gewoon een geweldig mens. En dat zegt hij ook over mij. Maar ik geloof niet dat het weg is, want elke keer krijg ik nog appjes of iets met daarin dat hij mij mist. En dat ik de enige ben die zijn leven zo mooi kan maken, en dat ik de enige ben die hij uberhaupt wil.

En dat ik er al die tijd altijd voor hem was, en dat ik er sowieso aaaltijd voor hem ben geweest. Maar zijn gevoel zegt dat hij niet door moet gaan?

Dit is toch hartstikke dubbel? Ik hoor graag je antwoord hierop.. En of je mij kan helpen. Ik weet het niet meer, ik heb hem nog nooit zo meegemaakt. Ik hoop zo erg dat hij ooit nog terug komt, of dat hij dit gewoon nodig heeft als een besef moment, of dat hij dit nodig heeft om even tot zichzelf te komen naar alles.. Ik weet het niet meer. Ik ken hem, maar dit doet hij niet zomaar.

Hij zou ook tot zichzelf kunnen komen door even alleen te zijn een paar daagjes.. Iedereen zegt al tegen mij, hij komt wel terug, de tijd zal het hem leren.

Maar kom op, ik kan daar toch niet op gaan vertrouwen? Maar op een nacht, rond 5u, werd ik wakker. Die er niet meer was.. Dus ik sliep door tot een uur of 9. Het eerste waar ik aan dacht was: Hij heeft het uitgemaakt. Hij zei dat het moest van zijn vrienden maa r hij wilde het zelf ook maar we houden nog van elkaar en hij appte mij om te vragen of ik nog verkering wilde ik zei jha maar mijn vriendinnen zeiden dat de relatie tussen ons nep was wat nu helppp.

Hoe is het mogelijk dat de moeder van Mn 24 jarige vriend de la van Mn vriend schoonmaakt. Spullen vindt en een verklaring eist met wie hij sext. Hij verteld over onze liefde en het wordt verboden. We mogen zelfs geen contact hebben. Daaruit blijkt dat hij haar liet geloven dat hij verliefd was en we zullen zien waar het schip strand dus vanuit zijn stand punt gewoon ff tussen door. Daarna is dat ook gelijk gestopt en waren wij ik en me ex nog steeds uit elkaar maar hij bleek contact zoeken om ieder klein ding, mij uit de tent lokken en mij kleineren dat ik niemand om me heen had en niemand me zou helpen is dus het tegendeel bewezen.

Toen had die een andere vriendin, heeft ie 1,5 jaar een relatie mee gehad maar kon die niet voortzetten omdat het toch niet ging tussen hun beide. Nu ben ik er achter als ik iets leuks ging doen en niet in zijn straatje past of aandacht krijg van mannen, hij haar in elkaar sloeg dus met andere woorden, hoe beter en leuker ik het heb hoe meer klappen zij kon vangen.

Daarbij heb ik een leuke vriendelijke spontane jongen leren kennen en klikte zo goed tussen ons. Maar door omstandigheden kunnen wij niet onze relatie voortzetten en hebben nu nog gewoon vriendschappelijk contact. Dat is nu al een half jaar over, maar nu komt het. Nu belt mijn ex-man me op huilend dat ie me terug wilt let op, wel met drank.

En een paar dagen later is die weer graden omgedraaid. Wat moet ik hier mee!!! Ik ben ten einde raad. We zijn toch heel lang samen geweest en hebben een kindje samen. Mijn gevoelens zijn zo gemixt.

Het is een verhaal op zich!! Ik ben niet meer de jongste, ben 68 jaar maar zie er nog redelijk jong uit. Ik ben getrouwd en heb een goed huwelijk, ik hou van mijn vrouw die 11 jaar jonger is dan ik zelf.

Maar in jullie ontmoete ik een vrouw van Arabische afkomst, 25 jaar jonger dan ik en bloedje mooi. Ik ben verliefd op haar geworden en zij op mij, maar ik heb een ontzettende strijd in mijn lichaam. En denk wel eens, had ik haar maar nooit ontmoet. Ik ben ten einde raad, wat moet ik doen?? Ik voel voor het eerst dat ik een hoopje ellende ben want ik weet dit niet op te lossen. Ik ben niet meer bij de tijd, ik heb nog steeds een baan, maar niets meer wil lukken. Dit had ik nooit meer verwacht op mijn leeftijd.

Ik kan niet beslissen. En dat maakt mij inmiddels zeer verdrietig, omdat ik ook niet afscheid kan nemen van mijn vrouw of van mijn geliefde. Ik ben heel erg ongelukkig!! Ik en mijn ex zijn weer een viertal maanden terug samen, maar toch kan ik de relatiebreuk nog steeds niet verwerken, hierdoor loopt onze relatie weer wat minder goed, ik weet niet wat ik moet doen, ik ben echt hopeloos.

Het was niet lang, maar nu is het over en ik ben best stuk. Een maand of vijf waren we samen, ik nieuw en onervaren op het gebied van liefdesrelaties, zij door de wol geverfd. Het was liefde op het eerste gezicht en we gingen helemaal in elkaar op. Totdat zij steeds verder en heel subtiel van me afdreef.

Ze sloot zich steeds meer af, maar ik wilde dat niet zien omdat ik stapel op haar ben. Toen maakte ze het uit. Ze kan zich niet binden, aan niemand eigenlijk. Heeft iets met haar jeugd te maken. Ik snap dat niet. Liefde is liefde, doe niet zo moeilijk! Ik kan het niet geloven hoe ver ik dit heb laten gaan, vooral niet omdat ik weet dat dit helemaal niet goed zat tussen ons, de liefde heeft me verblind. Alles herinnert me aan haar. En aan de toekomst die ik zo graag had willen ingaan met haar.

Nu moet ik weer alleen verder en voel ik me leeg en ongelukkig. Maar ik weet ook dat dit het beste is. Maar ik mis haar. En zeker ook de seks die we hadden, want daar vlogen de vonken vanaf! Ik zou het vreselijk vinden als blijkt dat ze een ander heeft, terwijl ik haar tegelijkertijd ook het allerbeste gun.

Een verschrikkelijk gevoel… Ik hoop dat het snel beter met me zal gaan. Hoi lezers… Ik kan mijn lang verhaal hopelijk kort houden. Toen ik op vrijdag thuiskwam na mijn bevalling heb ik op maandag alles ontdekt. Hij had iemand leren kennen en er dus een affaire mee. Ik kwam het te weten toen hij onze pasgeboren zoon liet huilen tijdens zijn Skype gesprek.

Ongeloof die eerste dagen en heel veel hoop dat hij alsnog het juiste pad kiest en voor zijn gezin zou vechten. De dagen erna beterde niet echt, hij bleef vooral met zichzelf begaan en de sloerie ginder. Sinds maart vorig jaar zit dat hoerejong hier en sinds februari blijkt ze zwanger te zijn. In zijn ogen een ongelukje en volgens heel velen berekend… Ik heb geen co-ouderschap en een overeenkomst tot onze zoon 3 jaar is.

Maar ik haat het om na bijna 2 jaar verdriet te hebben. Ik hoef hem niet meer terug, ze mag hem hebben, maar ik zou echt willen dat de pijn stopt.

Ik probeer voor mijn zoon positief door het leven te gaan. Het is niet zijn schuld maar voel me zo belazerd… Mijn vertrouwen is helemaal weg in de mensen en heb ook angsten om terug iemand te leren kennen.

Is het een lange tekst, voer deze en alle volgende stappen dan per hoofdstuk uit. Bepaal tevens wat voor soort tekst je voor je hebt. Wie heeft hem geschreven? Waar en wanneer is hij geschreven? Wat is de bedoeling van de auteur?

Zo plaats je de inhoud van de tekst voor jezelf in context. Formuleer wat de belangrijkste boodschap is die de tekst je wilt vertellen. Die moet zeker in de samenvatting naar voren komen. Vaak komen er ook nog allerlei zijdelingse onderwerpen aan bod in een tekst. Noteer of onderstreep die alleen als ze belangrijk zijn voor de hoofdboodschap. Zo kun je een structuur proberen te ontdekken in de tekst.

Hou je van plaatjes, teken dan een schema met in het midden de hoofdgedachte en daaromheen alle zijgedachten met dikke of dunne verbindingslijntjes. Je kunt belangrijke zaken in een tekst ook proberen op te sporen door belangrijke vragen te formuleren waarop het antwoord in de tekst staat.

De antwoorden op die vragen moeten zeker terug komen in de samenvatting. Een derde methode voor het opsporen van hoofd- en bijzaken is belangrijke woorden en zinnen onderstrepen of markeren. Dat geeft een snel overzicht van belangrijke zaken. Let wel op de volgende valkuilen:. Je loopt het risico dat de tekst onleesbaar wordt. Bovendien heb je dan nog steeds hoofd- en bijzaken niet gescheiden. Gebruik bijvoorbeeld verschillende kleuren voor steekwoorden en voor zaken die nog onduidelijk zijn.

Lees de hoofdtekst nogmaals door en schrijf bij elke alinea of paragraaf kort op wat erin staat. Geef daarbij aan wat voor soort informatie het is. Gaat het om een inleiding waarin beschreven staat waar het rapport over gaat? Is het een stuk over de resultaten van het onderzoek of worden de conclusies erin uitgewerkt? Bij een korte tekst kun je de eerste zin van elke alinea opschrijven. Laat je je samenvatting hierbij, dan heb je eigenlijk een uittreksel gemaakt.

Die volgt de tekst veel nauwkeuriger dan een samenvatting en vereist niet per se begrip van de tekst. Je krijgt door het maken van een uittreksel wel een goed beeld van de tekst. Werkt dat niet, vat dan elke alinea zelf met een zin samen. Zelf de boodschap van iedere alinea samenvatten heeft tevens als voordeel dat je gedwongen wordt de tekst zelf goed te begrijpen. Controleer telkens of de hoofdboodschap en belangrijke bijzaken nog in je samenvatting staan.

Je moet nog wel een lopende tekst van je samenvatting maken. De zinnen moeten logisch op elkaar aansluiten. Zelf een logische volgorde aanbrengen vereist wel dat je de de tekst echt goed begrijpt en erboven kunt staan. Voeg eventueel zinnen toe die wat uitleg geven. Zorg dat de eerste zin ook echt een inleidende zin is die vertelt wat er gaat komen. Zorg dat de laatste een afsluitende zin is die de conclusie of slot van de oorspronkelijke tekst weergeeft.

Liefdesverdriet is van chemische aard